Tyranny of Dragons

Sessie 6 Queen of the Dragonhoard

04 december 2014

18 Flamerule

En zo gaan Kima, Max, Tatjane en Fallon in de vroege ochtend op pad. Broeder Fulminictus reist een gedeelte met de groep mee; veel veiliger dan alleen te reizen. Onderweg naar Elturel, om Leosin te spreken over de ontwikkelingen rondom de Dragoncult en het nest met de drakeneieren, kan eenieder zijn benen de rust gunnen na de inspannende gevechten en tochten van de laatste dagen; Broeder Fulminictus heeft voor iedereen een paard te leen. Alleen Fallon verkiest een plek naast Fulminictus op de bok boven een paard.

De aangename reis in de zomerzon door de glooiende heuvels wordt veraangemaand door liederen, muziek en een regelmatige versnapering. Max scout steeds weer even voor de groep uit om mogelijke gevaren vroegtijdig te spotten. Max rijdt dus steeds even vooruit, Broeder Fulminictus en Fallon rijden rustig en gestaag achter hem aan en Kima en Tatjane sluiten de rij. De laatste twee trekken sinds Keirds dood wat meer met elkaar op. Iets wat jonge mensen wel vaker doen wanneer ze voor het eerst iemand aan de dood verliezen; ze zoeken elkaars steun.glooiende_heuvel.jpg

In de middag is er een ontmoeting met een aantal ruiters met een oude bekende van Tatjane aan de leiding: Robdar; eropuit gestuurd door Tatjane’s vader om haar terug te brengen naar Waterdeep. De weigering van Tatjane om met deze ongure Robdar mee te gaan leidt tot een gespannen situatie. Handen worden op de gevesten gelegd, wat geduw door Tatjane’s edele ros, intimiderende woorden. Max zich richt op de ruiters van Robdars gevolg. Tatjane, gesteund door haar vriendin Kima, leert Robdar zelf een lesje in afwijzing. Fallon lijkt een daad van verraad te plegen; in gesprek met Robdar zegt hij toe zijn best te doen de stijfkoppige dochter van heer Helder te bewegen terug te gaan naar Baldurs Gate. 50 Goudstukken zijn voor wat loze beloften een mooie prijs; een prijs die Max zich met wat zakkenrollen toeeigent om deze vervolgens aan Tatjane, als cadeau van haar vader, te geven. Robdar en de ruiters vertrekken, net als de groep; ieder zijns weegs.

the_mercenary_by_khorghil-d59no5l.png

Tegen de avond wordt er halverwege Greenest en Berdusk in niet één maar in zelfs twee herbergen overnacht. Boeder Fulminictus trekt ruimhartig als hij is zijn grote ronde geldbuidel en bekostigd de overnachting in de luxe herberg “de Zakkende Zon”; alwaar een vloekende, ontevreden en hoogst ongelukkige dwergse waard de scepter zwaait.

Tatjane, Kima, Max en broeder Fulminictus prefereren de rust en de hoge kwaliteit van ‘de Zakkende Zon’ boven de gezellige, levendige herberg aan de andere kant van de brug ; op nog geen honderd meter ervandaan is namelijk gevestigd de ‘Glimmende Goud’ herberg. Twee ruziende broers hebben elk aan de andere kant van de brug over de Chiontar een herberg geopend; de ene luxe maar zonder hartelijkheid, de andere eenvoudig, bijna boers, maar met levendigheid. Fallon verkiest dan ook deze plek om te overnachten en verdient zijn overnachting met het vermaken van de aanwezige gasten met verhalen en liederen. Tijdens een wandeling in de late avond wordt Fallon door Tatjane en Kima geconfronteerd met zijn ‘verraad’ van eerder die middag. Tatjane pikt de uitleg van Fallon dat een loze belofte in ruil voor wat goudstukken goede handel is maar geeft te kennen Fallon absoluut niet te vertrouwen.

Chiontar_Bridge.jpg

Na een gezamenlijk ontbijt van de gehele groep in de ‘Zakkende Zon’ vertrekt het gezelschap weer richting Elturel. Het landschap ziet er steeds iets gecultiveerder uit, boerderijen liggen her en der verspreid, graan rijpt in de zon. In gedachten is de groep al in de volgende stad; Berdusk (waar Max zich dient te melden bij de Harpers) of in gedachten verzonken en mijmerend over de uitzonderlijke kwaliteit van hetgeen er aan dwergse producten te verkrijgen is in Dwergenvesting Easting in de Sunset Mountains, tijdens een zeldzame markt die aangekondigd wordt middels een reusachtig seinvuur.

easting.jpg

Bruut wordt het gezelschap echter uit hun overpeinzingen en mijmeringen gehaald door het geschreeuw van enkele boeren die uit het niets worden aangevallen door enorme insecten die vanonder de grond het boerenleven een stuk onaangenamer maken dan te verwachten was op een mooie zomerse dag als deze. Kima en Tatjane gaan de meleestrijd direct aan terwijl Fallon en Max hun pijlen laten zingen. Deze enorme insecten richten hun aandacht echter eerst op de vier boeren die met hen in gevecht zijn: een verzengende, naar sulfer en azijn ruikende nevel wordt over deze onfortuinlijke landarbeiders gesproeid…in verschrikkelijke pijnen laten zij hun leven.

Tatjane en Kima krijgen een andere traktatie: ze worden bij hun middel gegrepen en wild heen en weer door de lucht geslingerd. Elke seconde verlaat hun levensenergie en hun controle het lichaam. Tatjane beroept zich op haar net gevonden elektrische krachten en natuurlijk op Dol Dorn, Kima vind bijna haar weg naar het hiernamaals, Max en Fallon vuren de ene na de andere pijl af. Het is echter boer Bill die smijtend met stoeptegels een einde maakt aan de aanval van de Ankhegs, deze afschuwelijke monsters uit de diepte. Deze geharde landarbeider is niet snel onder de indruk van wat het leven of de dood hem voor zijn voeten smijt. Nadat Kima weggerukt is uit de klauwen van de dood en eenieder zijn wonden verzorgd zijn gaan we verder op weg naar Berdusk en we nemen afscheid van boer Bill.

ankheg.jpg

In Berdusk aangekomen genieten eenieder van wat de stad te bieden heeft. Tatjane, Kima en Broeder Fulminictus genieten van de herberg ‘Running Stag’, een oase van natuur midden in deze culturele hoofdstad. Fallon int de gage van zijn opdracht, zelfs al heeft hij gefaald in het terzijde staan van Leosin, en geeft dit ruimhartig uit aan de talloze minstrelen die overal in de stad zingen en hun instrumenten bespelen. Max echter heeft een geheel ander soort van genieten; het soort dat enerzijds een herinnering is, anderzijds een nachtmerrie waaruit ontwaken alleen een nog maar pijnlijker realiteit aanduidt. De tempel van Denir is in feite een zorgvuldig afgeschermde basis van de Harpers.

Aldaar heeft Max een ontmoeting met een vreemde gast die hij niet herken;: Duffle; deze herkent Max echter maar al te goed. Duffle helpt Max in gedachten terug naar ‘de Toren’, de toren waar Max bijna aan zijn einde kwam en waar hij zijn elfse schoonheid verloor toen zijn lichaam doorzeefd werd met magische glasachtige scherven die nog immer zijn uiterlijk tot een afzichtelijke vertoning maken. Max herinnert zich in de toren gevangen en opgesloten te zijn. De enige weg uit deze magische gevangenschap leidt via een juiste sleutel door een juiste deur…drie sleutels, drie deuren, drie boodschappen die vertellen hoe een intelligente geest hier kan ontsnappen. En vier geesten die deze intelligentie niet hadden en voor altijd in deze toren ronddwalen; twee willen Max helpen deze toren te verlaten, twee willen Max hier behouden. De verkeerde sleutel en de verkeerde deur leidden echter tot een enorme ontploffing en niet tot het gewenste resultaat van de vier geesten: Max ontsnapt aan de geestenwereld maar niet zonder kleerscheuren; zijn lichaam is doorzeefd met magische, glasachtige scherven en Duffle helpt Max om weer terug te komen bij de Harpers alwaar hij lijdt aan de gevolgen van zijn torenavontuur en aan amnesie…in ieder geval tot aan deze middag.

Berdusk.jpg

Wanneer de groep later elkaar treft in de ‘Running Stag’ wordt er verhaalt over de gebeurtenissen van deze dag, wordt er een gecodeerd bericht van Robin ontcijfert dat de dragoncultkaravaan slechts traag vordert richting de kust, deelt Fallon de lokale problemen die de omringende gehuchten hebben met wolven en een ogre en wordt er vooral veel bier gedronken. De nacht in deze oase van de natuur, waar het bier der bieren wordt gebrouwen uit een heldere bron midden in de herberg, brengt de reizigers de rust die ze nodig hadden. In de ochtend van de 20e Flamerule blijkt broeder Fulminictus zich niet lekker te voelen en besluit een paar dagen uit te zieken in Berdusk alvorens verder te reizen naar Scornubel (in dezelfde richting als Elturel). Bij het ontbijt in de herberg bespreekt het gezelschap hoe ze de tijd aangenaam en nuttig kunnen besteden nu ze een paar dagen op de broeder van de Morning Lord moeten wachten…

Comments

mikevanschijndel mikevanschijndel

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.