Tyranny of Dragons

Sessie 5 Queen of the Dragonhoard

26 november 2014

16 Flamerule 1381
Het lichaam van de derde en laatste ambushdrake had nauwelijks de grond geraakt toen de groep zich verder spoedde. De jager was immers verdwenen een zijtunnel in, wie weet wat hij nog zou alarmeren. Max dook voorzichtig de tunnel in, maar zag tot zijn verbazing de jager gebogen over een stapeltje koboldlijken staan terwijl hij zijn dolk afveegde. De jager ziet de gekapte elf, en wenkt hem naderbij. Max trekt snel een conclusie, namelijk dat de jager besloten heeft zich bij het winnende team te voegen, en haalt de rest. Er wordt wat informatie uitgewisselt, maar veel weet de jager niet, normaal komt hij niet zover de grot in.

drakenhatchery.jpg

De kamer waar hij instaat blijkt het vertrek van de kobolds te zijn, er staan wat tafels en stoelen, en in een lager gelegen deel staan een rij bedden. Verder valt op dat door het vertrek verspreid heel veel kleine stapeltjes geldstukken op de grond. Het zijn er zeker een stuk of 80. Aan de andere kant van het vertrek leidt een gang verder naar een ruimte waar heel wat geluid uit komt, geluid van een gevecht. De groep sluipt dichterbij, daarbij de valstrik op de derde traptrede van boven ontwijkend, en ziet dat in een grote, hoge ruimte op een soort eiland Langdedrosa Scyonwrath aan het vechten is met een barbaar, terwijl er nog een handjevol barbaren omheen staan.
Tatjane voelt een steek van ongeduld om te bewijzen hoeveel ze is gegroeid de afgelopen dagen, maar ze weet dat na de laatste twee gevechten echt eerst moet rusten. De groep besluit een half uurtje in de koboldkamer te rusten, met een waakzaam oog op de gang gericht.

copper.jpg

De jager vertelt dat hij een geneesdrankje heeft, maar in ruil hiervoor wil hij iets van Tatjane wat ze niet bereid is te geven, waarop het flesje “per ongeluk” uit zijn handen glipt. Wanhopig probeert Tatjane nog wat van vocht van de grond op te sabbelen, al haar eer te grabbel gooiend, met niet al teveel effect.

kev.jpg

Na een korte periode van rust voelt iedereen zich min of meer in staat de barbaren en Langdedrosa Scyonwrath aan te kunnen, en duiken de grote ruimte in. Zodra Langedrosa Tatjane ziet, gebaart hij naar haar “Zij is voor mij, de rest mogen jullie afmaken!” roept hij naar zijn clubje barbaren. Tegen Tatjane zegt hij “Je bent terug gekomen, dat waardeer ik. Maar dit keer gaan we tot het eind!”

En terwijl Tatjane over de brug naar Langedrosa loopt, stormen de vier barbaren langs haar de brug over om andere vier een kopje kleiner te maken. Robin weet er gelijk één van de brug naar beneden te stoten, maar wie de bal kaatst kan hem verwachten, en niet veel later ligt hij zo’n 4 meter lager op de rotsen naast zijn slachtoffer. Tatjane weet inmiddels vakkundig enkele slagen van Langdedrosa te ontwijken, tot zowel frustratie als bewondering van haar tegenstander.

latest.png

Ook de jager is inmiddels van de brug gegooid, en drie barbaren duiken op Max en Kima. De eerste weet zich handig op de rug van zijn tegenstander te werken, en Kima weet met haar zweep een barbaar neer te halen. Ondertussen heeft Tatjane een paar leuke klappen weten uit te delen waardoor Langdedrosa zijn bliksemadem over haar heen spuwt. Haar innerlijke magie en lichamelijke lenigheid weten haar deels te redden, maar nog maar net.

Ondertussen is Robin weer enigszins op de been gebracht en omhoog gewerkt door de jager, waardoor hij met hernieuwde krachten de aanval op de barbaren kan hervatten. Max heeft zijn aanvaller met veel dolksteken neer weten te halen, en de jager schiet van onder de brug met zijn pijl en boog op de nog staande barbaren, voor hij naar boven klimt.
Op dat moment laat een lichtelijk paniekerende Langdedrosa voor de tweede keer zijn bliksemadem over Tatjane gaan, die er dit keer minder fortuinlijk vanaf komt, en neergaat. Triomfantelijk draait hij zich om, en ziet zo net de pijl aankomen die zijn gezicht doorboort en hem het leven ontneemt. Een laatste blik van verontwaardiging richt zich op Max, die met een lege boog hem recht aankijkt.

Met het gevaar geweken besloot de groep even uit te hijgen op het eilandje, en de boel wat nader te onderzoeken. Op het eiland stond een groot goud beeld van een vijfkoppige draak, Tiamat. Onderaan het beeld stond een grote gesloten schatkist. Tatjane, inmiddels opgelapt door Kima, en ietwat pissig dat ze niet van Langdedrosa had kunnen winnen en dat haar nieuw gevonden magische krachten het af hadden laten weten, besloot impulsief als ze is de schatkist te openen.

122728_CN_GL.jpg

Dit had een dramatisch effect, namelijk dat uit kleine openingen in de grond, en uit één van de drakenkoppen van het beeld, wolken giftig gas vrij kwamen. Met veel moeite weet de groep uit de kamer te komen, Kima sleept Tatjane mee. Heelhuids komen ze in de koboldkamer aan, waar blijkt dat hoewel Tatjane heelhuids is gebleven, haar harnas bijna van haar lichaam af valt, dit tot groot genoegen van de jager.

Zodra de gifwolk weer is opgetrokken worden de andere ruimtes verkend. Rechts van de grote hal vinden ze een gevangen genomen halfelf, Fallon, een vriend van Leosin. Hij weet te vertellen dat de groep onder leiding van Rezmir zo plotseling is vertrokken omdat ze niet wist wat Leosin kon vertellen over het kamp.

elf_bard_0.jpg

Links van de grote hal komen ze in een duistere ruimte met een groot hek ervoor waar een Roper de wacht houdt over drie drakeneieren. Met haar natuurlijke diplomatie weet Tatjane ervoor te zorgen dat het monster de drakenbaby’s verschalkt, zonder de helden verder aan te vallen, zo redt ze het leven van Max die al tot zijn middel in de muil van het beest verdwenen was.

Zodra de draken opgeruimd waren, het hok van de Roper weer dicht en op slot zat en iedereen weer veilig buiten zat, begonnen ze langzaamaan met de voorbereidingen voor de uitvaard van Keird.

rop.jpg

Laat in de avond, als de maan op zijn hoogst aan de hemel staat, ontsteekt Kima het vuur onder in de wachttoren waar Keird ligt opgebaard. Iedereen spreekt nog wat mooie woorden, en stuurt een persoonlijk bezit met hem mee naar het hiernamaals. Tatjane geeft haar harnas mee, als bescherming. Max trekt een stukje glas uit zijn gezicht, als magisch artefact. Robin gooit zijn dobbelstenen op het vuur, ten teken van het lot wat de ene of de andere kant op kan rollen. Tot slot haalt Kima haar altijd bloeiende roos uit haar haar, en legt die bij Keird neer, als aandenken aan de natuur, de magie en haar vriendschap. Fallon blijkt een bard te zijn, en weet de sfeer goed te pakken in een mooi gedicht waarin hij niet het leven van Keird beschrijft, maar het verdriet van zijn vrienden.

bonfire_1.jpg

17 Flamerule 1381
Terug in Greenest blijkt er nog niet veel veranderd. Iedereen gaat zijn eigen weg, en ’s avonds ontmoeten de helden elkaar weer tijdens het avondeten. Robin is wederom bij zijn familie langs geweest en de situatie is nijpend. Boris is op Robin’s verzoek bij de stadswacht gegaan, maar daardoor is de sterkste kracht van de boerderij weg. Daarnaast heeft Govenor Nighthill aangegeven een gebrek aan ervaren stadswachten te hebben om de nieuwelingen op te leiden. Zodoende wordt het besluit genomen dat Robin in Greenest blijft, en de groep zonder hem naar Elturel zal reizen om Leosin te ontmoeten. Aangeschoven bij de maaltijd is ook broeder Fulminictus, een dikbuikige olijke priester van Lathander die geholpen heeft met het verzorgen van de gewonden tijdens en na de strijd in Greenest. Hij heeft in Amn kunstwerken gekocht voor de tempel in Scornubel, en besluit met Tatjane, Kima, Max en Fallon mee te reizen tot Elturel.

Fulminictus.jpg

18 Flamerule 1381
Bij zonsopgang worden de vier helden opgewacht door broeder Fulminictus, die een mooi gebed uitspreekt, en Tatjane’s ring van Dol Dorn zegent in de hoop dat ze zo haar magie kan controleren. Met de kar en paarden van broeder Fulminictus staat de groep klaar om te vertrekken als castellaan Escobar nog op Kima komt aflopen. Hij vraagt haar nogmaals in Greenest te blijven, waar het veilig is, maar Kima is vastbesloten dit avontuur tot een goed eind te zien. Wat bedremmeld en onhandig prutst Escobar wat aan zijn enorme sleutelbos en stopt haar dan een kleine, oude sleutel toe. “Als je terug komt, zeg ik je waar deze sleutel voor is, het is de eerste sleutel die ik kreeg.” Kima bergt de sleutel goed op, geeft Escobar een knuffel en verzekert hem dat ze terug zal komen. En met die woorden vertrekt de groep richting het noorden, naar Elturel.

Comments

mikevanschijndel verosjaak

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.