Tyranny of Dragons

Sessie 4 Queen of the Dragonhoard

23 november 2014

23 november, sessie 4 Queen of the Dragonhoard

Aanwezig: Mike (DM), Han (Robin), Henry (Pa Stanford, Keird, jager), Jeroen (Erik, Max), Veronique (Wendy, Mabel, Dipper, Tatjane), Frances (Ma Susan, Kima).

15 Flamerule 1381
Geen tijd om uit te rusten, het dorp is nog steeds zoekende naar hulp en daadkracht. Hoogste tijd dus om gelijk een rondje langs de boerderijen in de omgeving te maken. Robin verzamelde zijn vrienden Erik en Tim, die al jaren naast hem in de stadswacht dienen, en reed erop uit. Bij zijn eigen huis gekomen, zag hij al snel de rookpluimen opstijgen, en de groep reed snel verder. Hopelijk waren zijn ouders, zijn jongere broers Boris en Stanford jr, zijn zusjes Suus en Wendy, en de tweeling Dipper&Mabel in orde.

victormeldrew0410_468x493.jpg

Aangekomen zag Robin zijn vader en Boris, beiden in verband, over het erf aanlopen. Stanford sr gaf zijn zoon gelijk de volle laag, waar hij wel niet gezeten had, en wat voor een zoon hij was, dat de stier ontsnapt was etc etc. Blijkbaar was de boerderij die nacht aangevallen door een stelletje kobolds en wat dronkelappen, onder leiding van “een grote, enge lelijkerd met een wolvekop op z’n hoofd”. Zijn moeder vloog hem gelijk om de hals. Ze was zo bezorgd geweest, en nu was de jongste van de tweeling, Dipper, ook nog verdwenen. Wendy was in alle staten, ze had overal al gezocht, behalve bij het bos, daar waren die engerds verdwenen, dus daar durfde ze niet heen.
Stanford jr wist nog te vertellen dat hij die bandieten eerder in de kroeg van Bolle Boris, De Lekke Uier’, had gezien. Ze kwamen uit Amn zeiden ze.

Uiteindelijk vonden ze Dipper, na een idee van Mabel, in zijn boomhut bij het vennetje. Hij had zich daar verstopt voor de kobolds en de bandieten.

Robin wist na deze familiereünie meteen weer waarom hij bij de stadswacht gegaan was, en met een rugzak vol voedsel verdween hij weer met zijn maten. Aan het eind van zijn ronde kwamen ze bij de dichtgetimmerde boerderij van Ouwe Farnham. Toen ze aanklopten werd er voorzichtig open gedaan, en de opluchting was op het gezicht van de oude ezelboer te lezen, en hij vertelde dat een enorme stoet woestelingen een stuk achter zijn boerderij trok. Het leek erop dat de gehele inhoud van het kampement waar de helden zojuist vandaan kwamen, naar het westen trok.

Met deze informatie toog Robin weer naar Greenest en Gouveneur Nighthill. Aldaar bleek Leosin eindelijk wakker. De rest van de groep zat al gespannen naast zijn bed. Na de elfse vriendelijk begroeting met Max vertelde Leosin dat hij bezig was informatie te verzamelen over de Cult van de Draak, zodoende deed hij zich voor als cultist, maar hij werd al snel gesnapt. De cult was voor zover hij wist niet bekend en bezig met Tiamat, maar vooral bezig met het herleven van dracoliches. Waarom verzamelden ze nu waardevolle schatten? De grot bij het kampterrein bleek de ‘broedkamer’ genoemd te worden. Wat zouden ze daar in verstoppen? Ze bedachten het plan dat Leosin zo spoedig mogelijk naar Elturel zou reizen, daar had hij een contactpersoon, Ontharr Frume, een paladijn van Torm en leider van de Order of the Gauntlet. De groep zou de ‘broedkamer’ bij het inmiddels verlaten kampement verkennen en dan doorreizen naar Elturel om verslag uit te brengen. Ondertussen zou Erik het leger op gepaste afstand volgen en proberen hun reis en bestemming door te geven.

130leosin.jpg

16 Flamerule 1381
De volgende dag was iedereen klaar om te vertrekken, Leosin naar Elturel, Erik het leger achterna, en Max, Tatjane, Keird, Kima en Robin richting oost naar het kampement. Enkele uren later komen de vijf aan bij een volledig verlaten kampterrein. Volledig verlaten, op één grote tent bij de ingang na. Uit de tent loopt op dat moment een grote man, in leer gekleed, en hij legt iets op een tafel. Tatjane besluit haar vrouwelijk charmes in de strijd te gooien, en onschuldig erop af te lopen. Ze wordt vergezeld door een mysterieuze ezel met goudgele ogen. Bij de tent aangekomen ziet ze dat het hier om een clubje jagers gaat, en sociaal onhandige, verlegen jagers daarbij. Met een knipoog en gespeelde onschuld weet ze twee zelfgemaakte kettingen, enige informatie en vrije doorgang voor haar en haar vrienden vrij te spelen.

huntsmen_by_lillithi-d52un2o.jpg

Op de kampplek zien ze dat alle tenten weg of verbrand zijn. Zelfs de tent van Rezmir is weg. Er staat alleen nog een stuk boomstronk, maar Keird ziet meteen dat deze nep is, en inderdaad, als hij deze wegduwd vindt hij een verstopplek met wat goud en een dolk. De dolk geeft hij aan Max, omdat het waarschijnlijk magisch is.

Ondertussen zijn Tatjane en de ezel voorzichtig de grot aan het verkennen, maar ze ontdekken direct dat deze niet onbewaakt is achtergelaten. Drie dragonclaws bespringen het duo, en terwijl Tatjane zich kranig weert, roept Kima direct om hulp. Met de hulp van de anderen weten ze twee van de drie te verslaan, maar helaas weet de derde te ontkomen. Het duurt niet lang eer ze horen dat hij versterking heeft gehaald, en veel versterking! Ze krabbelen rap de grot uit, en bedenken in rap tempo een plan om in ieder geval niet omsingeld te worden.

118cultist.jpg

Zodra de aanvallers de grot uitstormen, merken ze dat er uit de grond ineens wortels en planten groeien die grijpen naar elk paar voeten wat langskomt. Verschillende cultisten en dragonclaws komen vast te zitten. Er zijn er echter meer die er relatief eenvoudig over of langs stappen en de vijf helden beginnen aan te vallen.

Een enorm gevecht breekt uit, en alle kansen lijken verkeken voor de avonturiers, zeker wanneer Frulam Mondath zelf uit de grot stapt en haar magie loslaat op de groep. Rond haar heen verschijnen drie zwarte draakgeesten die eenieder die te dichtbij komt doet verstijven van angst. Haar aandacht gaat direct uit naar Kima, die haar nog net kan verzwakken met een zure pijl. Het merendeel van de ‘gewone’ aanvallers richt zich op Robin en Keird, en wanneer deze laatste neergaat, verschuiven ze hun aandacht naar Kima. Door een verkeerde beslissing gaat zij echter ook neer voordat ze Keird kan genezen waardoor de groep ineens zonder genezers staat.

Tatjane is heftig in gevecht met een handjevol cultisten, Max schiet vanuit de schaduw te hulp, terwijl Robin met een bizar en wonderbaarlijk gevoel voor ritme 8 cultisten, dragonclaws en Frulam zelf weet te ontwijken. Op het moment dat Tatjane ziet dat Frulam neer is, maar Kima en Keird ook, schrikt ze haar tegenstanders af en loop koelbloedig naar Kima om haar een geneesdrankje te geven.

Een wit helder licht, dat is wat ze ziet. Mooi licht, dat wel, en daar is Keird! Samen bewegen ze naar het witte licht toe, maar terwijl Keird vol zelfvertrouwen naar het licht zweeft, kijkt Kima nog heel even over haar schouder. Daar staat Tatjane, met een uitgestoken hand. Kima voelt hoe ze terug getrokken wordt, en verschrikt roept ze Keird’s naam. Hij kijkt om, reikt uit, maar kan niet volgen. Hun handen missen elkaar en Kima landt met een klap in de realiteit tussen het geweld.

1412641274565_wps_53_A_hand_reaching_towards_g.jpg

Kruipend weet Kima haar beste vriend te bereiken, hij is nog enigszins bij bewustzijn, maar niet meer te redden, wat ze ook probeert. Hij weet nog net wat zinnen uit brengen: “Kima! Ik heb het gedaan. Het is mijn schuld.” Voor hij zijn laatste adem uitblaast.
Met betraande ogen kijkt Kima op, maar niemand lijkt zich bewust te zijn van wat er hier zojuist gebeurd is. Verdriet maakt snel plaats voor woede en met duister wolkje in haar anders zo vredige hoofd, en bliksemschichten achter haar goudgele ogen loopt ze doelbewust op de eerste de beste onwetende af, zweep in haar hand, en uit op wraak. Het slachtoffer is een dragonclaw die nog met Tatjane in gevecht staat. Een zweep met doornen slaat om zijn nek en laat hem van dichtbij kennis maken met de grond. Daarna volgt één van de cultisten die nog steeds probeert Robin te raken. De laatste staande aanvaller probeert nog te ontkomen, maar moet zwichten voor een pijl van Max.

Onder druk van Tatjane weet Kima haar zweep net niet zo strak aan te trekken dat de cultist helemaal geen lucht meer krijgt, maar nog wel net kan antwoorden op de vragen. Hij overleeft de ondervraging echter niet erg lang. De groep komt even bij van het gevecht, wonden worden genezen, en Keird verzorgd. Ze besluiten ’s avonds, onder toeziend oog van Selune, een afscheidsceremonie te houden, maar eerst de grot verder te verkennen voor de jagers dat doen.

6100794-Supljara_cave_entrance_Plitvicka_Jezera_National_Park.jpg

De gang splitst zich al snel af, en precies zoals de cultist had gezegd, waren rechts de vertrekken van bewakers waar niet veel meer te vinden was. Ook de luxere kamer van Frulam Mondath was daar, en daar vond de groep wat aantekeningen over het plan van actie, wat aanwijzingen van Rezmir (“Everything must be freighted north to Naerytar. Rezmir allowed us to keep some pearls, a ring and a handful of small stones.”) en een kwetterende papegaai, waarschijnlijk Tiamat genaamd.

Aan de andere kant van de splitsing zouden veel valstrikken zitten, dus de groep van vier besloot extra voorzichtig te zijn. En terecht, want de trap naar beneden leidde direct naar een groep paddestoelen, waarvan Kima er vier als agressief herkende. Deze werden direct uitgeschakeld. Even verder was een grote hoge ruimte waarvan het hele plafond bedekt was met vleermuizen. Hier viel gemakkelijk onderlangs te sneaken, en dat lukte ook relatief eenvoudig.

Hier splitste de hal zich echter op. De ruimte eindigde in een soort afgrond naar een andere ruimte, maar zowel links als rechts was een tunnel waar ze ongezien in konden verdwijnen. Max sloop stiekem een stuk de gangen in en ontdekte dat de tunnel rechts aanzienlijk kouder was en uitliep op een slachthuis. De tunnel links leidde naar een bredere, warmere, ruimte waar een stuk of vijf kobolds zaten.

De slachtkamer bood niet veel informatie, maar toen de groep de ruimte overstak zagen ze echter een figuur uit de andere tunnel komen. Een poging tot verstoppen mislukte jammerlijk, en de jager dook gelijk terug om alarm te slaan bij de kobolds. Deze kwamen snel de tunnel uitgerend, speren in de aanslag, maar vielen even hard ter aarde. De vijfde kobold had echter de kooi van drie ambushdrakes open gemaakt, en de jager had in een andere ruimte meer kobolds gevonden om te alarmeren.

1626967-mm35_pg161b.jpg

Terwijl Tatjane voor Kima dook om haar te beschermen, en tegelijkertijd vol gebeten werd door een drake, gebeurde er iets vreemds. Ze zette haar hand tegen de drake, en plotseling vloog er een elektrische schok via haar hand naar de drake. Later vertelde ze dat het leek alsof er in haar hoofd een muur doorbroken was door het heengaan van één van haar kameraden. Alles wat ze thuis geleerd was leek de muur in stand te houden, maar de emoties van het echte leven hadden de muur doen breken en de magische energie erachter losgelaten.

ambush_drake.png

Met gezamenlijke krachten konden ze de drakes neerhalen, wat ervoor zorgde dat de paar overgebleven kobolds het op een lopen zetten. Zodoende mislukte ook deze stiekeme verkenning van de grot.

Comments

mikevanschijndel mikevanschijndel

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.